Creatief gestructureerd

Als trainer en coach ben je natuurlijk graag bezig met tactiek. Je hebt allerlei ideeën over hoe er gespeeld moet worden. In je hoofd teken je de looplijnen, maak je afspraken in de korfzone, bepaal je de timing van acties en breng je de structuur in het spel. Wanneer de spelers van elkaar weten hoe ze moeten lopen, welke functie ze hebben in het vak en welke 1,2,3-tjes er gespeeld worden heb jij je ideeën succesvol overgebracht op de groep. Zolang iedereen zich aan jouw regeltjes houdt komt het allemaal goed. En toen deed de tegenstander plotseling iets onverwachts…

In de sport hebben we te maken met mensen en mensen maken eigen keuzes. Er is geen enkele aanvalsopzet te voorspellen, omdat je de acties van tegenstanders niet kunt bepalen. Wanneer jouw spelers telkens volgens vaste patronen bewegen wordt het spel niet alleen voorspelbaar voor je tegenstanders, het tast ook de creativiteit aan van je eigen spelers. En dan ontstaan er problemen wanneer een tegenstander besluit om jouw systeem te gaan ontregelen. Zonder creatieve inbreng van de spelers leidt dat veelal tot een schreeuwende coach langs de lijn. Helaas, je bent net de voornaamste afleider geworden.

Je kunt als coach niet een volledige aanvalsopzet controleren, het is onbegonnen werk. En “uit het boekje” is een ontzettend misbruikte term! Spelers moeten leren om instinctief te reageren op situaties. Als dit gebeurt, dan doe ik dat of doe ik dat. Impulsief kunnen reageren en creatief worden waar dat gevraagd wordt. Op deze manier hou je niet alleen je spelers gemotiveerd, maar ook minder voorspelbaar. Bij tijd en wijlen zullen zij zelfs onnavolgbaar worden voor tegenstanders die nog steeds vastzitten in hun wekelijkse sleur.

Moet we dan alle tactische structuren over boort gooien? Nou nee, er moet wel een basis zijn waarop je terug kunt vallen. Hou deze basis echter zo simpel mogelijk, bestaande uit maximaal drie tot vier afspraken. Deze afspraken kun je op terugvallen wanneer spelers zo onvoorspelbaar worden, dat hun eigen medespelers ze ook niet meer kunnen volgen. De situatie waarin dit regelmatig voorkomt laat je dan op een volgende training terugkomen.

Spelers moeten leren om het spel te lezen en hier instinctief op de juiste wijze op te reageren. Wanneer zij moeten gaan nadenken over allerlei tactische schema’s raken zij in “denkstand” en dat is killing voor ieder automatisme. Het haalt de speler uit zijn concentratie. Kijken en reageren dus, zoals je dat geleerd hebt op de training.

Wie meer wil weten over concentratie een aandacht raad ik aan om eens de website van Jan Huijbers te bezoeken.

Nog geen reacties

Reageer als eerste op dit artikel!

Reageer