De perfecte techniek, een trainersfabel?

“Ellebogen bij mekaar houden, want je bent immers geen eend.”, zei de trainer met een grote glimlach tegen kleine Casper. Hij had de jonge speler even apart genomen, want hij hielt onlangs alle aanwijzingen nog steeds de ellebogen naar buiten, “en dan ga je de bal duwen in plaats van schieten.”, merkt hij op. Dat had hij, als klein talent, immers ook zo geleerd.  Casper ziet zijn trainer een beetje verlegen aan: “Maar dat voelt een beetje vreemd!”, zegt hij. “Casper dat geeft niets,”, vervolgt de trainer, “met jouw talent trekt dat vanzelf bij.”. Maar is dat wel zo?

Eigen kennis moet je overbrengen?
We willen graag de kennis overbrengen die we hebben gekregen van onze eigen leermeesters. Wij zijn de trainers en de kinderen komen om iets te leren. En daar betalen de ouder toch ook voor? Dat betekend dus aanwijzingen geven, kennis overbrengen en proberen om technisch, perfecte spelers creëren. Hoe gaaf zou het zijn als ieder speler net zo’n goede techniek zou hebben als jij! Maar is dat eigenlijk wel mogelijk?

Natuurlijk bewegen?
Techniek wordt over het algemeen uitlegt als datgene wat je moet doen om zo natuurlijk mogelijk sport-specifiek te bewegen. Zo’n verhaal wordt dan meestal vervolgt met een lange lijst aan details die daar kennelijk mee gepaard dienen te gaan. Maar waar komt die lijst vandaan? Wat voor gedachte zit achter de items op die lijst?

Doe eens het volgende: observeer eens een groep mensen een tijdje en let op hun bewegingen. Iedereen in die groep heeft zijn eigen bewegingen: ze lopen anders, zitten anders, staan anders, denken anders, hebben ander voorkeuren, zijn linksbenig, rechtshandig, enzovoort. Onze bewegingen zijn uniek, omdat ieder persoon lichamelijk en geestelijk weer anders in elkaar steekt. Bovendien heeft iedereen een andere opvoeding gehad en zich aangepast aan een andere leefomgeving. Dus is het wel mogelijk om een perfecte techniek vast te stellen? Kunnen we in het algemeen zeggen wat natuurlijk bewegen is?

Leuk, maar wat nu te doen met die ellebogen?
Onze bewegingen zijn persoonlijk, dus iedere speler heeft zijn eigen voorkeur als het gaat om natuurlijk en efficiënt bewegen. In plaats van ons te richten op allerlei bewegingsdetails is het veel beter om dit zijn gang te laten gaan, zodat iedere speler de kans krijgt om zichzelf optimaal te ontwikkelen. Die ellebogen mogen dus blijven  zoals ze zijn! Want veel belangrijker is het resultaat. Bekijk eens een video van een topleague-ploeg, volg de topscoorder en tel hoeveel schoten er gemaakt zijn met de “perfecte techniek”: het doelpunt heiligt de middelen!

Hebben trainers dan niets te vertellen?
Ja, zeker wel. Er zijn genoeg praktische zaken waar op gelet kan worden. Bekijk de video met de topleague-speler nogmaals: wat moeten de spelers doen om tot schot te kunnen komen? Wat zijn de voorwaarden op mentaal, fysiek en emotioneel gebied? Want dat is namelijk waar je naar toe wilt werken, dat is je einddoel. Ik zou kleine Casper graag eens willen zien schieten in een wedstrijd-context met een verdediger in zijn buurt. Vormen de stand van de ellebogen geen belemmering om te scoren? Nee. Ga dan maar lekker knallen jongen!

 

6 reacties

  1. Frank Bruin 1-9-2014

    Vind dit (Ga dan maar lekker knallen) t andere uiterste. Er is een perfecte baan van de bal, in basketbal bv al wetenschappelijk onderzocht:

    “The magic formula: a launch angle of 52 degrees, three revolutions per second of backspin, and aiming for a spot 7 centimeters (2.8 inches) back from the center of the basket, toward the back of the rim.”

    Zou men ook bij korfbal kunnen doen. En als er een perfecte baan van de bal is, is er ook een perfecte techniek. En daar moet je dan toch naar streven als trainer.

    Dat korfbal nou net t afvoerputje van de sportwereld is waar alle motorische gestoorden terecht komen omdat ze van de dokter toch maar wat aan sport moeten doen en de ouders ze dan op korfbal zetten. Ja dat is natuurlijk vervelend voor een trainer.

  2. beheerder 1-9-2014

    Goed commentaar. Maar wat bedoel je met het ander uiterste? Moeten we onze spelers leren om onder 52 graden te schieten of heeft ‘ wie we zijn’ daar ook invloed op (we hebben niet allemaal dezelfde lengte). Op welk moment zijn deze statistieken op magische wijze vaste antwoorden geworden? Waar ik het overigens roerend mee eens ben is dat er gestreeft moet worden naar een perfect baan, maar die is in iedere wedstrijdsituatie anders. Er bestaat op zo’n moment geen techniek meer, alleen nog maar focus en uitvoering. Iemand instrueren om precies drie omwentelingen per seconde backspin aan de bal te geven werkt daarbij averechts. Maar even terug naar de vraag van vandaag: mogen we een speler als motorisch gestoord beschouwen als hij zijn ellenbogen, volgens de huidige normen, iets te ver uit mekaar houdt? Tip: het antwoord is wetenschappelijk onderzocht.

  3. Pieter 6-5-2014

    Dit doet me denken aan die gast uit de US die de jumpshot (van basketbal) heeft uitgevonden. (Kenny Sailors: video’s staan wel op youtube over hem). Voor hem was dat de meest natuurlijke beweging, door positieve begeleiding is hij hierin gegroeid en heeft daarmee de toon gezet voor de generaties daarna en is met deze techniek een paar keer National Champion geworden (back in the old days). Inspirerend!

  4. Maarten 9-3-2014

    Goed verhaal! Focus ligt soms op de verkeerde aspecten bij trainers. Moet ik zelf ook maar eens beter over na denken. Dank!

    @frank Je hebt zeker wel een punt dat de techniek belangrijk is. Echter geef je aan dat bij basketbal onderzocht is dat er een perfecte baan is. Nu ben ik groot NBA fan en heb veel basketbalwedstrijd gezien. Daar zie je hetzelfde als bij korfbal, veel mensen met verschillende techniek (En ook schiethoeken). Jamal Crawford(LA Clippers) is daar het ideale voorbeeld van.

  5. Douwe de Haan 4-13-2015

    Nog even over techniek van het schieten: als het schot functioneel is en rendement heeft, maakt nawijzen, voetenstand, balaanname en alle facetten geen donder uit, mits men niet extreem belemmert wordt door de verdediger (bijvoorbeeld door te laag weg te schieten). Per individu moet je in mijn optiek bekijken wat verbeterd kan worden en vaak liggen fysieke aspecten hieraan ten grondslag (balans, souplesse). Er is dus een kader, maar blijf vooral buiten de lijnen denken. Ook trainers.

  6. jeroen 9-29-2015

    Gebruik maken van het adaptief vermogen van je spelers. Als je ziet hoe in de top elke sporter zich aanpast aan de manier waarop ze verdedigd worden, vergt dat een grote creativiteit in aanname en voortzetting. Kleine variaties op dezelfde basis zorgen voor net genoeg voordeel.
    Laten we die creativiteit niet smoren door het pretenderen van een ideale techniek.
    Deze standaard techniek is door een standaard verdediger goed te lezen (als in een schaakpartij)
    Juist de bijzondere technieken geven de aanvaller de mogelijkheid de verdediger in de luren te leggen.
    Grootste winst ligt in pass snelheid naar de beste schotpositie. Hoe korter het balcontact, des te sneller een speler weer mee kan doen aan het spel en hoe minder tijd een verdediger heeft om overzicht te pakken.

Reageer